De eerste twee weken van juni was ik in Bretagne. Weeral. 😉 Vorig jaar had ik maar één boek mee op reis genomen, en dat had ik door de weersomstandigheden al voor het einde van week 1 uitgelezen. Een klein drama voor iemand die zo graag leest, ook tussen de uitstapjes door. Dus had ik me dit jaar voorzien van twee romans en een tijdschrift.
Uiteindelijk las ik maar één roman, gespreid over tien dagen. En toen kon ik even geen boeken meer zien. Dat overkomt me telkens als het boek dat ik dichtsloeg nog even dichtbij wil houden. En ik het verhaal niet al door een volgend wil laten overschrijven in mijn hoofd.

De levens van Violette Toussaint
474 pagina’s telt ‘De bijzondere levens van Violette’. Het is de Nederlandse vertaling van ‘Changer l’eau des fleurs’. Een titel die perfect gekozen werd, omdat het verhaal vaak inzoomt op de kleine dingen, zoals het water verversen in de vaas met bloemen. Kleine, alledaagse dingen die toch een groots verschil kunnen maken.
Deze roman werd geschreven door Frans auteur Valérie Perrin, die in eigen land naam en faam heeft. Ik ontdekte haar door een review dat ik las over haar meest recente boek ‘Tante Colette’. In de bib was dit boek uitgeleend, maar dat eerdere boek van haar was er wel.
‘De bijzondere levens van Violette’ was Perrins eerste roman die in het Nederlands vertaald werd. Later kreeg het een nieuwe titel: ‘Vers water voor de bloemen’. Ik hou meer van de originele Franse titel en die eerste Nederlandse vertaling ervan.
Ik hou ook meer van de cover, met de vrouw in ’t wit wiens gezicht verscholen gaat achter een grote bos bloemen. Hij past mooi bij wat er achter de cover schuilt: een verhaal van pure eenvoud en verborgen verlangens. Ik zie haar zo voor me, Violette Toussaint. Een wijze vrouw die begraafplaatsbeheerder is en een goed leven voor zichzelf heeft gecreëerd, naast buren wiens leven al voorbij is.
Een roman die bekoort
Deze roman bekoort vanaf de eerste pagina. Met veel korte zinnen, eenvoudige beschouwingen, dagelijkse handelingen en details die het decor scheppen. Soms is het pure poëzie (in mijn hoofd). Het ritme is veelal traag. Stiltes, luisteren, voelen, afwachten, om dan te versnellen. Deiningen als de golven van de zee.
Felicitaties voor Nicolet de Jong die voor de Nederlandse vertaling zorgde. Voor vertalers valt vaak zo weinig eer te rapen. Meestal staat hun naam tussen een reeks andere in de colofon. Een zeldzame keer prijkt hij op de cover, waar hij hoort te staan. Zinnen vertalen kan iedereen, maar sfeer scheppen in een vertaalde roman, de eenvoud bewaren, de emoties ruimte geven, daarvoor moet je toch zelf al een schrijver zijn.
Ik heb het boek soms dichtgeklapt omdat wat ik las me naar de keel greep, een stomp in de maag gaf zelfs. Dan moest ik me losrukken uit Violettes levens en herademen in het mijne. Maar altijd keerde ik nadien terug naar die pagina’s, waarop naast de levens van Violette ook die van anderen een plaats kregen. Mensen die met haar verbonden waren, van dichtbij of veraf, en voor wie zij van betekenis was.
Enkele van hen mochten ook hun verhaal vertellen, in eigen woorden. Een enkele keer raakte ik de draad kwijt omdat er nóg een verteller opdook. Maar eens de draad weer opgepikt, kreeg het verhaal opnieuw meer samenhang.
Neem de tijd om te lezen
‘De bijzondere levens van Violette’ is een innemend en intens boek. Vakantielectuur? Dat misschien niet. Maar het is wel een boek dat je zeker moet lezen, als je er de tijd voor hebt. En als je tussendoor de tijd hebt om wat je las te laten bezinken, want het boek geeft veel stof tot nadenken over het leven.
Vind het boek in de bib of koop het bij de plaatselijke boekhandelaar. Zoek naar: ‘Vers water voor de bloemen’.
“Voor de fans van Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain en Chocolat” lees ik bij Standaard Boekhandel. Dat snap ik, want naar mijn gevoel heeft het ook die Franse charme. Op die webpagina kan je trouwens ook de eerste 9 pagina’s lezen.
Veel leesplezier!
Toch spijtig dat het boek met de mooie cover en titel niet meer verkrijgbaar is. Wie nog een exemplaar heeft liggen, geeft maar een seintje.
