Hoe de Streek-GR Haspengouw in mijn blog sloop

Op 21 juli wandelde ik Sint-Truiden binnen. Op zich niets ongewoon omdat ik veel en graag wandel. Maar die paar stapjes over de grens met Alken maakten een wezenlijk verschil in het grotere geheel: de 130 km lange route van de Streek-GR Haspengouw.We stapten Zuid-Limburg binnen. Vanaf nu zou het landschap heuvelachtiger worden en met elke stap zouden we dichter bij het eindpunt komen. We, dat zijn goede vriendin Tina Sauwens en ik.En ik zou geen blogger zijn als ik hier niet over zou schrijven. Bloggen, een manier van leven Voor ik aan de slag ging als zelfstandig tekstschrijver, blogde > Klik hier voor meer

De – menselijke – natuur

“Na jouw fijne feedback, kreeg ik dit weekend ook het gevoel dat het luchtiger mag”, schreef Shana. Shana is een van mijn dierbare klanten. Ik help haar met het schrijven van teksten. Die teksten waar zij mee worstelt. Samen maken we ze beter. Herschrijven we ze tot ze zeggen wat Shana wil dat ze zeggen. Tot ze haar eigenheid weerspiegelen. Ik ben blij dat ik daaraan kan bijdragen. Dat ik met een open blik kan kijken naar wat Shana schrijft en dat ik mag aangeven waar het anders kan, korter, helderder. Tijdens een gesprek over haar communicatie binnen haar zaak > Klik hier voor meer

Vrijwilligen voor mens en natuur

Het is de Week van de Vrijwilliger en dat vraagt om een stukje over vrijwilligen (dat werkwoord dat mijn tekstverwerker altijd met een rood kartellijntje aanduidt wegens onbekend). Vrijwilligen doet een mens deugd. Niet alleen de mens die vrijwillig iets geeft van zijn talenten of tijd, maar ook de mens die ontvangt. Dubbel deugd dus. En daar doe ik het voor.